พยายามแล้วนะ

 

ไม่อยากโกรธ เพราะรู้ว่าไม่ได้ตั้งใจ

แต่มันอดไม่ได้จริงๆ

 

คนเราอยู่ด้วยกัน

มีอะไร คิดอะไรก็ไม่พูดกัน

แต่กลับเอาไปป่าวประกาศให้คนอื่นรับรู้

เหมือนเราเป็นผู้ร้ายเลย

 

ทำไมอ่ะ

การที่เราไม่ได้รับมือกับปัญหาด้วยการเซื่องซึม

เสียใจอะไรก็ร้องไห้

มันแปลว่าเราไม่มีความรู้สึกหรือไง

 

ขอโทษละกันที่ทำให้คิดเป็นยังงั้น

แต่เรารู้สึกเป็นว่ะ

เสียใจก็ได้

ร้องไห้ก็เป็น

ก็แค่ไม่ชอบทำให้คนอ่นเห็นเท่านั้นเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่เข้าใจความแปรปรวนของสเปซเท่าไหร่...

 

วันไหนที่เข้ามาแล้วสเปซดูสมบูรณ์พูนสุขดี จะเป็นวันที่แอดบล็อกเพิ่มไม่ได้

ส่วนวันไหนเข้ามาแล้วพื้นหลังกลายเป็นสีขาว กลับทำได้สบายๆ

 

"งง"

 

ตอนนี้ย้ายตัวเองไปสิงสถิตย์อยู่ในบล็อกแกงค์ไปแล้ว

ด้วยเบื่อความไม่แน่ไม่นอนของมันเนี่ยแหละ

 

จริงๆ ชอบสเปซมากกว่านะ เพราะรู้สึกว่ามันส่วนตัวดี

คนที่เข้ามาดูก็มีแต่เพื่อนๆ กับตัวเอง

แต่เล่นนานๆได้อัพทีอย่างนี้ก็ไม่ไหวเน่อ...บางวันมันก็ต้องมีเรื่องอยากระบายมั่งสิ

 

 

พอละๆ เข้ามาอัพสั้นๆ ให้หายอยาก....

 

แอบโฆษณาสเปซคุณออยหนึ่งแว๊บด้วย...

มีลิงค์ไปบล็อกของวงดนตรีต่างๆมากมาย

หนึ่งในนั้นมี"ซิลลี่ฟูล"ด้วย

 

ใครอยากเห็นเชิญคลิกที่ด้านขวา...ตรงที่มีหน้าคุณออยอยู่นั่นแหละ

 

แล้วคุณจะรู้ว่าคนเก่งเทคโนโลยีบางทีก็ทำบล็อกไม่เป็นนะเออ!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรียน ท่านสื่อมวลชนและท่านผู้อ่านทุกท่าน
เรื่อง งดฉายหนัง ‘แสงศตวรรษ’

ตามกำหนดการเดิม วันพฤหัสบดีที่ 19 เมษายนนี้ จะเป็นวันแรกของการฉายภาพยนตร์เรื่อง แสงศตวรรษ โดยจะเป็นการฉายแบบจำกัดโรงเพียง 2 โรงเท่านั้น หนังเรื่องนี้เป็นผลงานการกำกับของ เจ้ย - อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ผู้กำกับหนังแนวศิลปะที่ได้รับการจับตาในวงการหนังระดับโลก จากผลงานเรื่อง สุดเสน่หา และ สัตว์ประหลาด และยังเป็นศิลปินเจ้าของรางวัลศิลปาธร ปี 2549 สาขาภาพยนตร์ จากสำนักศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย

แสงศตวรรษ เป็นหนังเรื่องล่าสุดของ ‘เจ้ย’ ที่นอกจากจะได้แข่งขันในเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิซ และเดินทางไปฉายตามเทศกาลสำคัญต่างๆ มากกว่า 10 เทศกาลทั่วโลกแล้ว ในเดือนเมษายนที่ผ่านมา แสงศตวรรษ เพิ่งคว้ารางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลหนังเอเชียโดวิลล์ ประเทศฝรั่งเศส และรางวัลลำดับภาพยอดเยี่ยม จาก Asian Film Awards ประเทศฮ่องกง

แต่แล้วกำหนดการฉายหนังก็ไม่ได้เป็นไปตามที่ทีมงานคาดไว้ เมื่อแสงศตวรรษไม่ผ่านการพิจารณาของคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ โดยคณะกรรมการมีเงื่อนไขให้ฉายหนังเรื่องนี้ได้ก็ต่อเมื่อต้องตัดฉากสำคัญออกไป 4 ฉาก

เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ ผู้กำกับ เจ้ย อภิชาติพงศ์ จึงตัดสินใจ ‘ไม่’ ตัดทอนหนังเรื่องนี้ ดังนั้นทางทีมงานจึงมีความจำเป็นต้องแจ้งให้ท่านสื่อมวลชนทราบว่า หนังเรื่อง แสงศตวรรษ จะไม่เข้าฉายในประเทศไทย

ในขณะนี้ผู้กำกับอภิชาติพงศ์กำลังเดินทางโปรโมตภาพยนตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา เขาแสดงความเสียใจผ่านทางอีเมล์ว่า “ในฐานะนักทำหนังคนหนึ่ง ผมปฏิบัติกับหนังของผมประดุจลูกชายและลูกสาว เมื่อผมให้กำเนิดเขา พวกเขาก็มีชีวิตเป็นของตนเอง ผมไม่ใส่ใจว่าผู้คนจะรักหรือเกลียดลูกของผม ตราบใดที่ผมสร้างเขาขึ้นมาด้วยความตั้งใจและความพยายามอย่างสูงสุด ถ้าลูกๆ ของผมไม่สามารถอาศัยอยู่ในประเทศของเขาเองไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็ปล่อยเขาเป็นอิสระเถิด เพราะมันยังมีพื้นที่อื่นๆ ที่ต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นในแบบอย่างที่เขาเป็น มันไม่มีเหตุผลเลยที่ต้องทำให้พวกเขาพิกลพิการจากระบบแห่งความกลัวหรือความละโมบ มิฉะนั้นแล้วมันก็ไม่มีเหตุผลอันใดที่คนสักคนหนึ่งจะสร้างงานศิลปะต่อไป”

แปลจาก "I, a filmmaker, treat my works as my own sons or my daughters. When I conceived them, they have their own lives to live. I don't mind if people are fond of them, or despise them, as long as I created them with my best intentions and efforts. If these offspring of mine cannot live in their own country for whatever reasons, let them be free. Since there are other places that warmly welcome them as who they are, there is no reason to mutilate them from the fear of the system, or from greed. Otherwise there is no reason for one to continue making art."

คนๆหนึ่งออกเดินทางโดยไม่รู้จุดหมาย

ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังไปที่ใด

เพื่ออะไร

 

คนๆหนึ่งออกเดินทางด้วยความสับสน

เกิดคำถามมากมายระหว่างนั้น

ที่ไหน...............

เมื่อไร..............

 

ความเหนื่อยที่พอกพูน

ความท้อแท้ที่สะสม

เพิ่มขึ้นพร้อมๆกับกำลังใจที่หายไป

 

เวลาผ่านมาเนิ่นนาน

 

วันหนึ่ง

นักเดินทางได้พบจุดหมาย

แม้จะยังไปไม่ถึง

 

แต่อย่างน้อย

การได้รู้ว่าสิ่งที่ตามหา

จุดหมายของการเดินทางที่ไม่รู้จบนั้นมีอยู่จริง

แค่เท่านั้นก็เพียงพอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

=======================

28/03/07

มาแอบ edit ไม่ได้ลบอะไรออกหรอก เอาไว้เป็นหลักฐาน ฮะๆ

 

ตอนนี้หายเฟลไปได้ติ๊ดนึง แต่ยังมีอยู่นิดๆน่ะ

คงไม่ได้เขียนเพิ่มแล้วจนกว่าจะกลับไป มีเรื่องเล่าอีกมากมายแต่ไม่เอาละ...

 

แค่จะมาบอกว่า หายหงุดหงิดแล้ว เฟลน้อยลง และคาดว่าจะหายในอีกไม่กี่วัน

และตอนนี้หน้าร้อนมาเยือนแล้วค่า....อากาศสดใสมากๆ เสียดายได้เห็นแค่อาทิตย์เดียวเอง

=======================

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากตั้งใจเรียน

อยากตั้งใจอ่านหนังสือ

เพราะรู้ทั้งรู้ว่าอนาคตจะดีได้ก็ต้องเริ่มตั้งแต่วันนี้แล้ว

แต่......

 

นิยายเพี้ยน

งานราษฎ์ที่หมักไว้

เน็ต

เที่ยว......

 

ทำไมถึงมีสมาธิอ่านหนังสือแบบคนอื่นไม่ได้ซะทีนะ

 

เราว่าเราก็ไม่ได้สมาธิสั้น

แค่จะมีสมาธิกับเฉพาะบางสิ่งบางอย่าง

และไม่เคยสำนึกอะไรจนกว่าจะไฟลน

 

อาจเพราะทุกครั้งก็พอจะประคับประคองตัวรอดได้มาตลอด

นี่ถ้าไม่มีบทเรียนแรงๆสักหนก็คงไม่สำนึกไปตลอดชีวิตนั่นล่ะ

แต่ก็ขออย่าให้มีเลย

ซักวันคงทำได้ด้วยตัวเอง (หวังไว้น่ะนะ)

 

 

 

แวะมาอัพสั้นๆก่อนกลับบ้าน นั่งรอปะป๊ามารับอยู่ไม่รู้ถึงไหนแล้ว...

จริงๆก็ไม่มีเรื่องไรมาคุยด้วยแหละ พักนี้ชีวิตวนเวียนอยู่กับบอลโลกไม่ค่อยได้โผล่ออกไปเห็นโลกภายนอกเท่าไหร่นัก

ใครมีหนังไรน่าดูมาแนะนำก็บอกกันมั่งนะ อยากดูหนังแต่ไม่รู้เรื่องอะไรกะเค้าเล้ย~

 

(ขณะนี้คุณยูก่วยนั่งอยู่ข้างๆ...รอแม่มารับเหมือนกัน)

เปิดเทอมมาเดือนกว่า(แบบขึ้นวอร์ดจริงๆน่ะ)สอบไปแล้ว 2 ครั้ง

แปลกดีที่ปีนี้เราไม่ได้เครียดเหมือนครั้งก่อนๆ แถมยังตั้งใจเรียนมาขึ้นด้วย!!!!

คงเป็นเพราะส่วนหนึ่งเราชอบการเรียนแบบกลุ่มเล็กๆ

รู้สึกว่ามันเข้าถึงความรู้ดี ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเนอะ

อีกส่วนหนึ่งคือเราโชคดีด้วย แบบว่าโชคดีมากๆๆๆๆที่ได้มาอยู่กะเพื่อนๆ 411

การเรียนที่เคยน่าเบื่อ ก็สนุกขึ้นมาอีกระดับนึง

ไม่รู้เหมือนกันว่าพอขึ้นmajorก็ต้องแยกๆกันไปแล้วจะเป็นยังไงสิน่า...

 

เอ้า...บอกว่าจะอัพสั้นๆ ก็สั้นจริงๆ ไปก่อนนะคะ

แล้วคราวหน้าเจอกัน(อาจจะหลังบอลโลกจบนั่นแหละ)

~may the force be with you~